Wist u dat de efficiëntie van dezelfde steenbreker bij het breken van graniet drastisch kan variëren ten opzichte van kalksteen?
De breekbaarheid is een directe indicator van de moeilijkheid van het verpletteren van het materiaal en is nauw verbonden met eigenschappen zoals sterkte en hardheid: materialen met een hoge sterkte "weerhouden zich tegen splitsing,"en materialen met hoge hardheid, bestand tegen slijpen".Bijvoorbeeld: glas met een hoge hardheid is niet moeilijk te breken, maar het is zeer moeilijk te vermalen tot fijn poeder.een sterkere sterkte hebben dan materialen met grote deeltjes, waardoor ze moeilijker te verpletteren zijn.
In de praktijk gebruiken mensen vaak de "Proctor hardheidscoëfficiënt" om de hardheid van materialen te "rangschikken"; hoe hoger de coëfficiënt, hoe sterker het materiaal.De "gevechtskracht" van een steenbreker is ontworpen rond deze eigenschappen: bij de behandeling van hoogsterke materialen is een verhoogde slagkracht vereist, terwijl bij de verwerking van hoogsterke materialen de slijpstructuur moet worden versterkt.
Door de "sterktecode" van materialen te begrijpen, kunnen steenbrekers het optimale evenwicht vinden tussen efficiëntie en energieverbruik.