In het ertsbrekproces is de efficiënte werking van steenbrekmachines afhankelijk van een nauwkeurige controle van het materiaalvocht, het kleigehalte en de slijpkracht.

Het vochtgehalte van het materiaal en het kleigehalte zijn de "verborgen drempels" voor de steenverbranding: indien het vochtgehalte meer dan 10% bedraagt of er een te hoog kleigehalte is, wordt het gebruik van de steenverbrandingsprocedure beperkt tot de volgende parameters:het kan gemakkelijk leiden tot verstopte apparatuurVoor materialen met een hoog vochtgehalte kan warmluchtverbranding worden gebruikt (zoals met luchtgeveegde molens voor fosfaatstenen).Ook natte vermaling kan worden gebruikt, waarbij water wordt toegevoegd om het materiaal tot een slurry te maken, geschikt voor latere natte processen.

Het slijpvermogen van het materiaal bepaalt de "leeftijdsgrenze" van de steenbreker­machine.en is sterk gecorreleerd met het SiO2-gehalte: hoe hoger het SiO2-gehalte, hoe sterker het slijpvermogen; deze materialen zijn niet geschikt voor hamermolen- en steenbrekermachines.een roterende steenbreker is meer geschikt.

Door het beheer van het vochtgehalte, het matchen van het vermalen en het selecteren van het juiste model op basis van de slijpkracht, kan de steenbreker stabiel worden "gediend" in de industriële productie.